آنان كه ره نمودى ، ره بنما وجزو آنان كه سلامت دادى ، سلامت ده
وجزو آنان كه سرپرستيشان كردى ، سرپرستى كن ودر آنچه به ما داده اى
بركت ده وما را از آسيب حكمت ، نگاه دار كه تو حكم مى رآني وبر تو
حكم نمى رود . بي گمان هر كه را تو دوست دارى ، خوار نمى شود وهر
كه را تو دشمن دارى ، سربلند نمى گردد . پروردگار ما ، مبارك ووالايى .
سپس هفتاد بار مى گفت : از خدا آمرزش وبازگشت به أو را مى خواهم
وهنگامى كه سلام مى داد آن اندازه كه خدا مى خواست به ذكر ودعا
مى نشست وهنگامى كه نزديك سپيده دمان مى شد ، بر مى خاست ودو
ركعت نماز فجر مى گذاشت ودر ركعت نخست آن ، " حمد " و " قل يا
أيها الكافرون " ودر ركعت دوم ، " حمد " و " قل هو الله أحد " مى خواند .
هنگامى كه سپيده مى دميد ، اذان واقامه مى گفت ودو ركعت نماز صبح
مى گزارد . پس از سلام دادن ، تا طلوع خورشيد به ذكر ودعا مى نشست
وسپس سجده شكر مى گزارد ( ودر آن مى ماند ) تا روز بالا بيايد .
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 167
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٦٧