است براى اختلاف لفظ را ، چنان كه [ شاعر ] ( 1 ) گفت : في حندس الظَّلام ، و محققّان گفتند معنى آن است كه : اين حقيقت يقين است ، يعنى اگر يقين را مجازى باشد اين نه از آن است . بعضى ديگر گفتند : معنى ( 2 ) آن است كه عين يقين و نفس يقين است ، چنان كه گويند : فلان حقّ الأديب أو عين الأديب و كلّ الأديب ، و [ مثله ] ( 3 ) قول الشّاعر :
بضرب الطَّلى و الهام حقّ عليهم
* ( فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ) * ، تسبيح كن يا محمّد به نام خداى عظيم بزرگوارت كه هر چيز كه در جنب عظمت اوست حقير است . و اين آيت دليل است كه اسم نشايد تا مسمّى باشد ، چه اگر چنين بودى اضافة الشّىء إلى نفسه بودى .
هامش
( 3 - 1 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 2 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : مراد .