عادت او اين باشد كه ديگر آدينه همچنين كند .
و در حكايت گفتند ( 1 ) : مردى بود عادت داشت كه به مسجد جامع حاضر شدى با جماعت ( 2 ) دوستان ( 3 ) جاى معيّن نماز كردندى . يك دو نوبت حاضر نيامد .
يكى از آن دوستان اين بيتها بنوشت ( 4 ) و با او فرستاد :
تركت المسجد الجامع و التّرك له ريبة
فلا نافلة تأتي و لا تشهد مكتوبة
و اخبارك تأتينا على الاعلام مقلوبة
و ان زدت من الغيبة زدناك من الغيبة
يكى ( 5 ) از جملهء ابناى دنيا اين بيتها به نديم خود نوشت روز آدينه :
اليوم يوم الجمعة
يوم فراغ و دعة
و شملنا مفترق
فهل ترى ان تجمعه
آن مرد جواب بنوشت :
اليوم يوم الجمعة
سبحان من قد رفعه
و الشّرب فيه خفّة
فهل ترى ان تدعه
و لاخر فيه ( 6 ) :
يوم جلىّ اثره
يوم علىّ خبره
ساعاته مرجوّة
جلّ لعمري خطره
طوبى لمن وافقها
يقضى و ربي و طره
* ( فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الأَرْضِ ) * ، اللَّه ( 7 ) تعالى چون بيع پيش ( 8 ) نماز محظور كرد بقوله : * ( وَذَرُوا الْبَيْعَ ) * ، گفت : آن حجر ( 9 ) چندان است تا نماز
هامش
( 1 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : كه در حكايت آوردهاند .
( 2 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : و با جمعى .
( 3 ) . آد در .
( 4 ) . كا : بر نوشت .
( 5 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : ديگرى .
( 6 ) . آد ، گا : و قال الشّاعر الاخر .
( 7 ) . آد و همهء نسخه بدلها : خداى .
( 8 ) . آد و ديگر نسخه بدلها از
( 9 ) . آد : كلمه را به صورت « حظر » در حاشيه آورده است .