اين دژ از بلندترين و استوارترين دژهاست كه همانندش يافت نمىشود .
اهل اين دژ نيز در نافرمانى و فرمانبردارى ، يعنى دو رنگى ، و فريبكارى ، همان راه ساكنان قلعهء عماديه را در پيش گرفته بودند .
از اين رو سپاهيان بدر الدين مأمور تسخير اين قلعه شدند و بدانجا رسيدند و ساكنان قلعه را محاصره كردند . در حالى كه آنها از خواربار و ساير ما يحتاج ذخيرهء بسيار كمى داشتند .
از اين رو ، چند روزى كه در تنگناى محاصره ماندند آنچه در دژ داشتند به پايان رسيد و ناچار به تسليم شدند .
لذا قلعه را تسليم كردند و از آن فرود آمدند .
لشكرى كه قلعهء هروز را گرفته بود ، پس از پايان كار خود ، به قلعهء عماديه برگشت و آن جا در خدمت بدر الدين ماند .
بدر الدين لؤلؤ ، پس از تصرف هروز ، اندك زمانى در آن حدود به سر برد . بعد به موصل بازگشت و لشكريان خود را زير فرماندهى پسر خويش ، امين الدين لؤلؤ ، در آن جا گذاشت تا محاصرهء قلعهء عماديه را پيگيرى كنند .
اين محاصره تا اول ذى القعده ادامه يافت .
بعد ، ساكنان قلعه به بدر الدين لؤلؤ پيام فرستادند و آمادگى خود را براى فرمانبردارى از او اعلام كردند و درخواست نمودند تا در عوض اين قلعه كه به دو تسليم خواهند كرد ، جاى ديگرى به ايشان واگذار گردد .
بدر الدين آنچه را كه مىخواستند پذيرفت و قرار شد در برابر آن قلعه ، تيول و پول و چيزهاى ديگرى به آنان ببخشد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 19
مساهمون: ابن الأثير
ص١٩