( 1 ) اين سورت مكّى است ( 2 ) و عدد آيات او هفتاد و هشت آيت است و سيصد و پنجاه و يك كلمت است و [ هزار و ] ( 3 ) ششصد و سى و شش حرف است . و روايت است از علىّ بن حمزة الكسائيّ از موسى بن جعفر - عليه السلام - از پدرانش از امير المؤمنين على از رسول - عليهم السلام - كه او گفت : [ 103 - پ ] هر چيزى [ را ] ( 4 ) عروسى است و عروس قرآن سورت الرّحمن است . و ابو امامه روايت كرد از ابّى كعب كه رسول - عليه السلام - گفت : هر كه او سورت الرحمن بخواند ، خداى تعالى بر ضعيفى او رحمت كند و او از جملهء آنان باشد كه شكر نعمتهاى خداى گزارده ( 5 ) باشد .
هشام بن عروه گويد از پدرش كه اوّل كس كه قرآن به جهر برخواند به مكّه ( 6 ) از پس رسول - عليه السلام - عبد اللَّه مسعود بود . و آن آن بود كه ( 7 ) اصحاب رسول مجتمع شدند و گفتند قريش قرآن نشنيدهاند كيست از ميان ما كه قرآن به جهر برخواند تا قريش بشنوند ؟ عبد اللَّه مسعود گفت : من بخوانم . گفتند : ما ترسيم بر تو از ايشان . گفت : رها كنيد كه خداى نگاه دارد ( 8 ) مرا . آنگه بيامد و
هامش
( 1 ) . آج بدان كه .
( 2 ) . گا : مدنى است بعضى گفتند مكّى است .
( 3 ) . اساس و آج : ندارد ، از آد افزوده شد .
( 4 ) . اساس : ندارد . از آج افزوده شد .
( 5 ) . آد ، كا ، گا : گذارده .
( 6 ) . آد ، گا : در مكّه .
( 7 ) . كا : و سبب آن بود كه ، آد ، گا : و آن چنان بود كه .
( 8 ) . آد ، گا : نگاهدار باشد .