گفتند : شب نيمهء شعبان ( 1 ) ، و قول اول درستتر است براى نظاير ( 2 ) و قراين او از قرآن .
* ( إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ) * ، ما ترساننده و اعلام كنندهايم ، قتاده گفت : اين شب قدر است كه در او ( 3 ) قرآن از لوح محفوظ به آسمان دنيا آمد ، آنگه به اوقات و ايام پراگنده به رسول ( 4 ) آمد . ديگر مفسران گفتند : شب نيمهء ماه شعبان است .
ابو هريره روايت كرد كه ، رسول - عليه السلام - گفت : شب نيمهء ماه شعبان جبريل به من آمد در اول شب ، گفت : يا محمد ! دستها بر آسمان دار . گفتم : اين چه شب است ؟ گفت : اين شبى است كه خداى تعالى در اين شب درى از درهاى رحمت بگشايد و جمله گناهكاران را بيامرزد ، الا كه مشرك باشند يا ساحر يا كاهن يا كينور ( 5 ) يا مدمن الخمر يا مصر بر زنا و ربا ، كه اينان را به توبه آمرزد . چون ربعى از شب برفت ، جبريل باز آمد و گفت : يا محمد ! [ 226 - پ ] سر بر آسمان دار . گفت من سر برداشتم . درهاى آسمان و درهاى بهشت ديدم گشاده . بر در آسمان اول فريشتهاى ايستاده بود ، مىگفت : خنك آن را كه در اين شب ركوعى ( 6 ) كند ، و بر در ( 7 ) دوم فريشتهاى آواز مىداد ، مىگفت : خنك آن را كه در اين شب سجده ( 8 ) اى كند ! و بر در سيم فريشتهاى مىگفت : خنك آن را كه در اين شب دعايى كند ! بر در چهارم فريشتهاى آواز مىداد : خنك آن را كه در اين شب ذكر خداى كند ، بر در پنجم فريشتهاى مىگفت ( 9 ) : خنك آن را كه در اين شب از ترس خداى بگريد ! بر در ششم فريشتهاى مىگفت : خنك مسلمانان را در اين شب ! بر در آسمان هفتم فريشتهاى آواز مىداد ، مىگفت : هيچ سايلى هست تا مرادش بدهند ؟ هيچ آمرزش خواهى هست تا بيامرزندش ؟ رسول - عليه السلام - گفت : من جبريل را گفتم : يا جبريل ! اين درها تا كى گشاده باشد ؟ گفت : تا صبح برآمدن ( 10 ) . آنگه گفت : خداى را در اين شب آزاد كردگان باشند از آتش دوزخ ، به عدد موى گوسپندان بنى كلب .
و عايشه روايت كرد كه : شبى از شبهاى نيمهء شعبان نوبت من بود ، رسول
هامش
( 1 ) . آج ، ما ، گا ، لا ، آد ، افزوده : است .
( 2 ) . ما ، افزوده : قرآن .
( 3 ) . گا ، آد : در آن شب .
( 4 ) . آج : به حضرت .
( 5 ) . گا ، آد : كينهور .
( 6 ) . گا : دعايى .
( 7 ) . گا ، آد ، افزوده : آسمان .
( 8 ) . آج ، ما : دعا .
( 9 ) . ما : آواز مىداد .
( 10 ) . گا ، آد : برآيد .