تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
و خوانندگان ذكرى . كه خداى شما يكى است . خداى آسمانها و زمين و آنچه در ميان آن ( 1 ) است و خداى مشرقها . ما بياراستيم آسمان دنيا را ( 2 ) به زينه ( 3 ) ستارگان . و نگاهداشت از هر ديوى نافرمان ( 4 ) . گوش ندارند به گروه بلندتر و بيندازند ايشان را از هر سوى ( 5 ) . براندنى و ايشان را عذابى بود مقيم . الا آن كه در ربايد يك در - ربودن او پى او ( 6 ) برود ستارهء بخشنده ( 7 ) . بپرس از ايشان تا ايشان سخت خلق ترند يا آنان كه ما بيافريديم ؟ ما بيافريديم ايشان را از گلى دوسنده . بل تو شگفت مىدارى و ايشان فسوس مىدارند . و چون ياد دهند ( 8 ) ايشان را ياد نكنند . و چون بينند علامتى طلب فسوس كنند . و گويند : نيست اين الَّا جادوى روشن . چون بميريم و شويم خاك و استخوانها ، ما را زنده كنند ؟ يا پدران ما را كه پيشينه بودند ؟ [ 63 - پ ]
هامش
( 1 ) - دا : آن دو . ( 2 ) - دا : فروترين . ( 3 ) - دا : آرايش : آج ، لب : آراستن . ( 4 ) - دا : ستنبه . ( 5 ) - دا : جانبى ، آج ، لب : جهتى . ( 6 ) - دا : از پى او . ( 7 ) - آج ، لب : درخشنده . ( 8 ) - ياد هند / ياد دهند ، دا ، آج ، لب : ياد دهند .
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 173 | دكتر محمد جعفر ياحقّى - دكتر محمد مهدى ناصح / الشيخ أبو الفتوح الرازي