در آرد شب در روز و در آرد روز را در شب و مسخّر بكرد آفتاب و ماه را همه مىروند براى وقتى نام زد ( 1 ) آن خداى شما را او راست پادشاهى و آنچه مىخوانى از جز او قادر نباشند از پوست استخوان خرمايى .
اگر بخوانى ايشان را نشنوند دعاى شما و اگر شنوند جواب ندهند ( 2 ) شما را روز قيامت كفر آرند به انبازى شما و خبر ندهد تو را چو دانايى .
اى مردمان شما محتاجانى ( 3 ) به خداى و خداى اوست كه بىنياز و پسنديده است .
اگر خواهد ببرد شما را و بيارد خلقى نو را .
و نيست اين بر خداى دشخوار ( 4 ) .
[ 35 - پ ] و بر ندارد بر دارندهاى بار ( 5 ) ديگرى و اگر بخواند ( 6 ) گران بارى به بر گرفتن آن بر نگيرند از او هيچ چيز و اگر چه خويشاوند باشد ، تو مىترسانى آنان را كه ترسند از خدايشان در نهانى و بپاى دارند نماز و هر كه پاكى كند پاكى براى خود كند و با خداست باز گشتن .
قوله تعالى : * ( الْحَمْدُ لِلَّه فاطِرِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ، قديم - جلّ جلاله - گفت :
سپاس خداى را كه بيافريد آسمانها و زمين ( 7 ) . و اصل « فطر » ، شكافتن باشد پندارى كه آنچه معدوم است به مثابت بسته است ، خداى تعالى آن را به خلق و ايجاد
هامش
( 1 ) - دا : نام زده ، آج ، لب : نام نهاده .
( 2 ) - دا ، آج ، لب : اجابت نكنند .
( 3 ) - دا : شماييد درويشان ، آج ، لب : درويشانيد .
( 4 ) - دا ، آج ، لب : دشوار .
( 5 ) - دا ، آج ، لب : گناه .
( 6 ) - اساس : بخوانى ، به قياس با نسخهء دا ، تصحيح شد .
( 7 ) - دا : آفريدگار آسمان و زمين است .