و خداى آن است كه بفرستاد ( 1 ) بادها را تا برانگيزد ابر را برانيم آن را به بيابانى مرده ، زنده گردانيم به او زمين را پس مرگش ، چنين باشد زنده كردن .
هر كه خواهد عزّت ، خدا راست عزّت همه ( 2 ) با او شود سخنها پاك و كار نيك بر دارد آن را و آنان كه سگالند ( 3 ) بديها ، ايشان را بود عذابى سخت و سگالش ايشان ( 4 ) هلاك شود .
[ 35 - ر ] و خداى بيافريد شما را از خاك پس از آب پس كرد شما را جفت و [ بر ] ( 5 ) ندارد هيچ ماده و ننهد ( 6 ) الَّا به علم او و عمر ندهند هيچ دراز عمرى را ، و نه بكاهانند از عمر او الَّا در نوشتهاى است ( 7 ) آن بر خداى آسان است .
و راست ( 8 ) نباشد دو دريا اين خوش صافى گوارنده شراب او ، و اين شور تلخ و از همه ( 9 ) مىخورى گوشتى تازه و بيرون مىآرى آرايشى 1 » كه در پوشى آن را و بينى كشتى در او آينده و شونده تا بجويى از روزى تا همانا شكر كنى .
هامش
( 1 ) - دا : فرو فرستد .
( 2 ) - دا : جمله .
( 3 ) - آج ، لب : مكر مىكنند .
( 4 ) - دا : آنان بود كه .
( 5 ) - اساس : ندارد ، از دا ، افزوده شد .
( 6 ) - دا : بنه نهد .
( 7 ) - دا : الَّا كه در كتابى بود نبشته كه .
( 8 ) - دا : برابر .
( 9 ) - دا : هر دو .
( 10 ) - دا : پيرايهاى .