بالاى ( 1 ) آن موجى ( 2 ) از بالاى ( 3 ) آن ابرى تاريكيها بهرى زبرتر ( 4 ) بهرى چون بيرون كند دستش نزديك نباشد كه بيند آن را ، و هر كه نكند خداى آن را ( 5 ) ، نورى نباشد او را از نور .
نبينى ( 6 ) كه خداى را تسبيح كند ( 7 ) او را هر كه در آسمان و زمين است و مرغ صف زده ( 8 ) همه دانند نماز او ( 9 ) و تسبيح او ( 10 ) و خداى داناست به آنچه ايشان مىكنند .
و ( 11 ) خداى راست پادشاهى آسمانها و زمين ، و با خداى است بازگشت .
( 12 ) [ 106 - پ ]
نبينى ( 13 ) كه خداى مىراند ابرى را پس جمع كند ( 14 ) ميان آن را ، پس كند آن را بر هم نشسته ، بينى باران بزرگ قطره بيرون آيد از ميان او ( 15 ) و فرو فرستد از آسمان از كوهها كه هست در او از تگرگ ( 16 ) برساند به او به آن كه خواهد ، و برگرداند از آن كه خواهد نزديك باشد روشنايى برق ( 17 ) او ببرد چشمها را .
مىگرداند خداى
هامش
( 3 - 1 ) . آط ، آج ، لب ، آل : زبر .
( 2 ) . آط ، آب ، مش : نوه آب ، آج ، لب ، آل : آشوب آبى .
( 4 ) . آط ، آج ، لب : زبر ، آب ، مش : از بالا .
( 5 ) . آط ، آج ، لب ، آل ، مش : كه را نكند خدا مر او را .
( 6 ) . آط ، مش : آن ديدى ، آب : روآن ديدى ، لب ، آل : اى نديدى .
( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، آل : به پاكى ياد كند .
( 8 ) . آط ، آب ، مش : مرغان دسته كرده .
( 10 - 9 ) . آط : خويش ، آب ، آج ، لب ، آل ، مش : خود .
( 11 ) . آط ، آج ، لب مر .
( 12 ) . اساس : عمّن ، با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 13 ) . آط ، آب : يا نديدى ، آج ، لب ، آل : يا نديدند ، مش : آيا نديدى .
( 14 ) . آط آب : مش : فراهم آورد .
( 15 ) . آج ، لب ، آل : از فرجهاى آن .
( 16 ) . آط ، آب ، مش : يخ .
( 17 ) . آط ، آب ، مش : درخش .