[ پ - 90 ]
چون مىگيرى از زبانهاتان ( 1 ) و مىگويى به دهنهايتان آنچه نيست شما را به آن علم و مىپندارى آسان است ، و آن بنزديك خداى بزرگ است .
و چرا چون بشنيدى نگفتى كه نباشد ما را كه سخن بگوييم به اين ، منزّهى تو اين بهتانى بزرگ است .
پند مىدهد شما را خداى كه باز شوى ( 2 ) با مانند آن هرگز اگر ايمان دارى .
و بيان مىكند خداى براى شما آيات ، و خداى دانا و محكم كار است .
آنان كه دوست دارند كه آشكارا شود كار زشت در آنان كه ايمان دارند ، ايشان را بود عذابى دردناك در دنيا و آخرت ، و خداى داند و شما ندانى .
[ 91 - ر ]
و اگر نه فضل خداستى ( 3 ) بر شما و بخشايش او و آن كه خداى مهربان و بخشاينده است .
اى آنان كه ايمان آورديد ( 4 ) پىگيرى ( 5 ) مكنى گامهاى ديو را ، و هر كه پىگيرى ( 6 ) كند گامهاى ديو را ، او فرمايد كار زشت و نابايست ( 7 ) ، و اگر نه فضل خداستى بر شما و بخشايش او پاك نبودى از شما از كسى هرگز ، و لكن خداى تزكيت ( 8 ) كند آن را كه خواهد ، و خداى شنوا و داناست .
هامش
( 1 ) . اساس : دهنهاتان ، به قياس با نسخهء آط ، و ديگر نسخه بدلها ، تصحيح شد .
( 2 ) . آج ، لب : به سر مانند آن در نروى ، آل : در نرويد .
( 3 ) . آج ، لب ، آل : خداى بودى .
( 4 ) . آج ، لب ، آل : آوردهايد .
( 6 - 5 ) . آط ، مش ، مه : پسروى .
( 7 ) . آج ، لب ، آل : ناشايست .
( 8 ) . آج ، لب ، آل ، مه : پاك .