آنان كه كافر شدند و منع كردند از ره خداى ، بيفزايم ( 1 ) ايشان را عذاب ( 2 ) بر بالاى عذاب به آن فساد كه كردند ( 3 ) .
و آن روز كه برانگيزيم در هر امّتى گواهى بر ايشان از نفس ايشان ( 4 ) و بياريم تو را گواه بر اينان و فرو فرستاديم بر تو قرآن بيان هر چيزى و لطفى و رحمتى و مژدهاى مسلمانان را .
خداى مىفرمايد عدل ( 5 ) و داد و نيكوى و دادن خداوندان نزديكى و نهى مىكند از زشتى و منكر و ظلم و بيداد ، پند مىدهد شما را تا همانا انديشه كنى .
وفا كنى به عهد خداى چون عهد كنى و مشكافى ( 6 ) ، سوگند پس سختيش و كردهاى خداى را بر شما ( 7 ) پايندان ( 8 ) كه خداى داند آنچه شما مىكنى ( 9 ) .
و مباشى چون آن زن ( 10 ) كه باز شكافت ريسمانش از پس قوّت ( 11 ) تابها باز داده مىگيرى سوگندتان ( 12 ) مكر و خديعت ميان شما كه باشند
هامش
( 1 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : بيفزاييم .
( 2 ) . قم : عذابى .
( 3 ) . قم : به آنچه بودند كه تباهى مىكردند .
( 4 ) . قم : از تنهاشان ، آج ، لب : نفسهاى ايشان .
( 5 ) . قم ، آج ، لب : به عدل .
( 6 ) . آط : نشكافى ، آج ، لب : مشكنيد .
( 7 ) . قم : و بدرستى كه كردهاى شما خداى را بر خود .
( 8 ) . آط ، آج ، لب : كفيل .
( 9 ) . قم : مىكند .
( 10 ) . قم : مباشى شما چنان زن .
( 11 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : سختى .
( 12 ) . قم : مىگيرى شما سوگندهاتان را .