بخورند و برخوردار شوند ، و مشغول كند ايشان را اميد كه ( 1 ) بدانند .
و به هلاك نكرديم » هيچ شهرى و الَّا آن را نوشتهاى بود دانسته .
سبق نبرد ( 3 ) هيچ گروه وقتش را و باز پس نمانند .
و گفتند : اى آن كه فرو فرستادند بر او قرآن ، تو ديوانهاى .
چرا نيارى به ما فريشتگان را اگر هستى از جمله راست گويان .
نفرستيم ما فريشتگان را مگر به راستى ، و نباشند ايشان مهلت داده ( 4 ) .
[ 72 - ر ]
ما بفرستاديم قرآن و ما آن را نگاه مىداريم .
بفرستاديم از پيش تو در جماعات پيشين ( 5 ) .
نيامد به ايشان هيچ ( 6 ) پيغامبرى الَّا بودند از او فسوس دارنده ( 7 ) .
همچونين ( 8 ) بريم آن را در دل ( 9 ) گناهكاران .
ايمان نيارند به آن و گذشت ( 10 )
هامش
( 1 ) . قم : آو ، بم ، آج ، لب : زود بود كه ، مش : زود باشد كه .
( 2 ) . قم ، آو ، بم ، آج ، لب ، آل ، مش : و هلاك نكرديم .
( 3 ) . قم از .
( 4 ) . قم : پس مهلت دادگان .
( 5 ) . قم : جماعت پيشينيان ، آو ، بم ، آج ، لب ، آل : جماعت پيشين ، مش : جماعات پيشينيان .
( 6 ) . قم : آو ، بم ، آز : از .
( 7 ) . قم : به او افسوس مىداشتند .
( 8 ) . قم : همچنين .
( 9 ) . قم ، مش ، آو ، بم ، آج ، لب ، مش ، آل : دلهاى .
( 10 ) . قم : بدرستى كه بگذشت ، آو : گزشت .