سوگند مىخورند به خداى كه نگفتند و بگفتند ( 1 ) سخن كفر و كافر شدند پس از ( 2 ) اسلامشان ، و همّت كردند به آنچه نرسند و چه انكار كردند مگر آن كه توانگر بكرد ايشان را خداى و رسولش از فضل او ، اگر توبه كنند بهتر باشد ايشان را ، و اگر برگردند عذاب كند ايشان را خداى عذابى دردناك در دنيا و آخرت ، و نباشد ايشان را در زمين از يارى و نه ياورى .
و از ايشان كس هست كه عهد كرد با خداى ، اگر بدهد ما را از فضل و روزىاش صدقه دهيم و از جملهء نيكان باشيم .
[ 93 - پ ]
چون بداد ايشان را از فضلش ( 3 ) ، بخل كردند به آن و برگرديدند و ايشان برگشته بودند .
پيدا كردشان ( 4 ) نفاق در دلهاشان تا آن روز كه با پيش او شوند به آنچه خلاف كردند با خداى آنچه وعده دادند او را و به آنچه ( 5 ) دروغ گفتند .
نمىدانند كه خداى داند سرّ ايشان و راز ايشان ، و خداى داناى نهانيهاست ( 6 ) .
آنان كه عيب مىكنند تفضّل كنندگان ( 7 ) را از مؤمنان در صدقات و آنان كه نه نيابند الَّا طاقتشان فسوس مىدارند ( 8 ) از ايشان ، فسوس مىدارد » خداى از ايشان ، و ايشان راست عذابى دردمند .
[ 94 - ر ]
آمرزش خواه براى ايشان يا مخواه آمرزش براى ايشان ، گر آمرزش خواهى براى ايشان هفتاد بار
هامش
( 1 ) . آج ، لب : و بحقيقت گفتند .
( 2 ) . اساس : با به قياس با نسخهء آو ، تصحيح شد .
( 3 ) . آو ، بم : روزىاش .
( 4 ) . آج ، لب : پس از پى در آورد ايشان را .
( 5 ) . آو ، بم بودند .
( 6 ) . آو ، بم : پنهاهاست .
( 7 ) . آج ، لب : متبرّعان .
( 8 ) . آو ، بم : مىكنند .
( 9 ) . آو ، بم : كند .