اين دستور انجام شد .
آنگاه يك طبقه چوب چيدند و يك طبقه گل و خاك روى آن قرار دادند . همين طور يك طبقه چوب و يك طبقه گل بالا بردند تا تلى بزرگ در برابر ديوار قلعه ساختند .
بعد پيادگان لشكر از آن بالا رفتند و بر فراز آن منجنيقهائى بر پا كردند .
با اين منجنيقها سنگ و مواد آتشزا در ميان دژ پرتاب كردند .
ساكنان دژ كه چنين ديدند بيرون آمدند و يكباره بر مغولان حملهور شدند و راهى گشودند و به كوهها و درهها پناه بردند .
سواران مغول از حملهء ايشان سالم ماندند و رهائى يافتند .
اما پيادگان كشته شدند .
مغولان داخل قلعه گرديدند و به زنان و كودكانى كه در آن دژ بودند دست درازى كردند و آنان را برده ساختند و پولها و كالاهاى قلعه را به يغما بردند .
پس از آن چنگيزخان كسانى را كه در بلخ و شهرهاى ديگر به ايشان امان داده بود گرد آورد و همراه يكى از فرزندان خويش به شهر مرو فرستاد .
اين گروه به مرو رسيدند .
در مرو از تازيان و تركان و مسلمانان ديگرى كه نجات يافته بودند ، بيش از دويست هزار مرد جمع شده و در بيرون شهر اردو زده بودند و انديشهء روبرو شدن با لشكر مغول را داشتند .
خود را آماده ساخته بودند كه مغولان را شكست دهند و
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 199
مساهمون: ابن الأثير
ص١٩٩