ميان جهودى و منافقى حكومتى افتاد . جهود گفت : بنزديك محمّد رويم كه او رشوت نگيرد ، و منافق گفت : بنزديك كعب اشرف رويم .
كلبى گفت عن ابي صالح عن ابن عبّاس ( 1 ) : [ آيت ] ( 2 ) در مردى منافق آمد نام او بشر ، از ميان او و جهودى حكومتى بود ، جهود گفت : به محمّد رويم ، و منافق گفت :
به كعب اشرف رويم . جهود الحاح كرد و بنزديك رسول آمدند ، رسول - عليه السّلام - [ حكم كرد ] ( 3 ) براى جهود بر منافق ، منافق بيرون آمد و گفت : بيا تا بنزديك [ 321 - پ ] عمر خطَّاب رويم . جهود گفت : با سبحان اللَّه ! پيش محمّد رفتيم و او حكم بكرد ، اكنون مىگويى پيش عمر رويم . پيش عمر رفتند . جهود گفت : بدان كه ميان ما حكومتى بود ، پيش محمّد رفتيم و او حكم كرد مرا بر اين مرد . اكنون راضى نيست به حكم محمّد ، گفت : پيش تو آييم به حكومت و در من آويخت و الحاح كرد عمر منافق را گفت : چنين است كه او مىگويد ؟ گفت : همچنين است . گفت :
اكنون يك ساعت توقّف كنيد ( 4 ) تا من بيرون آيم ، و در خانه رفت و تيغ بر گرفت و بر گردن منافق زد و سرش بينداخت ، و جهود بگريخت . و عمر گفت : اين حكم من است بر كسى كه او به حكم خدا و پيغامبر راضى نباشد ، ذكره الثّعلبىّ في تفسيره . و گفتهاند : مراد حيى اخطب است ، و از صادق و باقر - عليهما السّلام - روايت كردند كه : آيت بر عموم است ، و مراد هر حاكمى است كه بخلاف حق ( 5 ) حكومت كند ، و اين اوليتر ( 6 ) لعموم الفائدة و دخول الكلّ تحته .
* ( وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِه ) * ، و ايشان را فرمودهاند كه كافر شوند به آن ، يعنى به طاغوت . * ( وَيُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً ) * ، و شيطان مىخواهد كه ايشان را اضلال كند ضلالى بعيد بليغ .
* ( وَإِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّه ) * ، و چون گويند ايشان را كه بياييد به
هامش
( 1 ) . تب كه .
( 2 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 3 ) . اساس : گفت ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 4 ) . آج ، لب : كنى / كنيد .
( 5 ) . آج ، لب و مراد خود ، مر وراى خود .
( 6 ) . مر بود .