پاره اى از موى سر و محاسن بگيرد و حلال شود از هر چه احرام داشت از آن الَّا زنان و طيب و صيد براى حرمت حرم ( 1 ) .
و مستحب آن است كه جامه دوخته در نپوشد تا متشبّه باشد به محرمان ، آنگه همچنان ( 2 ) باشد تا روز ترويه ، [ روز ترويه ] ( 3 ) غسل كند و بايد كه وقت زوال بود آنگه نماز پيشين و ديگر بكند ، و عقيب ( 4 ) آن احرام گيرد [ به حجّ ، پس ] ( 5 ) از آن كه نماز احرام بكند شش ركعت يا دو ركعت و در دعا ذكر عمره نكند كه عمره تمام شد او را ذكر حج كند ، پس آنگه ( 6 ) اگر پياده [ بود هم از آن جا كه ] ( 7 ) احرام گرفته باشد آغاز لبّيك زدن كند ، و اگر سوار باشد آنگه كه راحله او برخيزد ، چون با بطح رسد آواز ( 8 ) بلند كند و طواف خانه نكند ( 9 ) ، [ روى به منا نهد ] ( 10 ) و به منا شود و شب آن جا ( 11 ) باشد ، و بامداد به عرفات آيد ، و روز آن جا باشد ، چون وقت زوال بود غسل بكند و نماز پيشين و ديگر به جمع بگزارد و [ به موقف ] ( 12 ) بايستد و بر كوه نشود الَّا عند ضرورة ( 13 ) .
و حدّ عرفات از بطن عرنه است تا ( 14 ) به ثويّه تا ( 15 ) به نمره تا ( 16 ) به ذى المجاز ، بر زمين بايستد و دعاى موقف خواندن گيرد تا آفتاب فرو شدن . [ چون آفتاب فرو شود ] ( 17 ) از عرفات بيايد و نماز شام به مزدلفه آرد ، و اگر از شب ربعى شده باشد هر دو نماز به جمع بكند [ 244 - پ ] آن جا ، و مزدلفه در مشعر الحرام است .
و حدّ مشعر الحرام از ميان مأزمين است تا به حياض تا به وادى محسّر ، به موقف مشعر در اين ميانه بايد ( 18 ) تا باشد ، چون صبح بر آيد نماز بامداد بكند و به موقف
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : حج .
( 2 ) . دب : چونان .
( 17 - 12 - 10 - 7 - 5 - 3 ) . اساس : افتادگى دارد با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 4 ) . مج ، آج ، لب : عقب .
( 6 ) . مج ، مب ، مر : پس از آن كه
( 8 ) . دب ، آج ، لب ، فق را .
( 9 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مر : بكند ، مب : كند .
( 11 ) . دب ، مب : شب به منا .
( 13 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مر : عند الضّرورة ، مر : به كوه نرود مگر در حال ضرورت .
( 14 ) . چاپ شعرانى ( 2 / 111 ) : يا .
( 15 ) . همهء نسخه بدلها : يا .
( 16 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : يا .
( 18 ) . آج ، لب ، فق : ماند ، دب ، مر : بماند ، در اين ميان بماند .