به راه افتاد و در ماه صفر بر شهر اسفزار فرود آمد .
صاحب اسفزار به پيش غياث الدين محمود رفته بود .
حسين بن خرميل اسفزار را در ميان گرفت و به كسانى كه در آن شهر بودند پيام فرستاد و به خدا سوگند خورد كه اگر آن جا را تسليم كنند به ايشان امان خواهد داد ، و اگر از تسليم شهر دريغ ورزند پايدارى خواهد كرد تا شهر را بگيرد . ولى اگر با دادن تلفات سنگين و پايدارى بسيار موفق به تصرف شهر شد ، ديگر به هيچ كس رحم نخواهد كرد و همه را از كوچك و بزرگ خواهد كشت .
مردم از اين تهديد بيمناك شدند و در ماه ربيع الاول اسفزار را تسليم كردند .
حسين بن خرميل نيز ، همچنان كه وعده كرده بود ، مردم را امان داد و به ايشان آسيبى نرساند .
پس از گرفتن اسفزار ، كسى را پيش حرب بن محمد ، صاحب سيستان ، فرستاد تا او را به فرمانبردارى از خوارزمشاه و خطبه خواندن به نام او در شهرهاى خويش ، دعوت كند .
حرب بن محمد اين دعوت را پذيرفت .
غياث الدين محمود نيز پيش از آن براى او پيام فرستاده و از او خواسته بود كه به فرمان وى در آيد و به نام وى خطبه بخواند .
ولى او به چربزبانى پرداخته و پاسخ مثبتى به درخواست وى نداده بود .
هنگامى كه سلطان محمد خوارزمشاه سرگرم تصرف هرات بود ، قاضى صاعد بن فضل ، كه حسين بن خرميل در سال گذشته از هرات بيرونش كرده بود ، پيش غياث الدين محمود
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: ابن الأثير
ص١٥٣