جز چيزهائى كه به دردى نمىخورد .
شنيدم كه شير كوه بن ناصر الدين يك سال پس از مرگ پدر خود به خدمت صلاح الدين رفت .
صلاح الدين از او پرسيد : « قرآن را تا كجا خواندهاى ؟ » پاسخ داد : تا آنجا كه خداوند مىفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً »
[ ( 1 ) ] صلاح الدين و حاضران از هوش و حاضر جوابى او دچار شگفتى شدند .
* * *
هامش
[ ( 1 ) ] - آيه دهم از سوره نساء :
( آنان كه اموال يتيمان را به ستمگرى مىخورند ، در حقيقت در شكم خود آتش جهنم فرو مىبرند و به زودى در آن آتش فروزان خواهند افتاد . )
( قرآن مجيد با ترجمه مهدى الهى قمشهاى )