يافتند ، هر چه اسير مسلمان داشتند همه را آزاد كردند .
اين اسيران بيش از صد مرد بودند . كه وقتى وارد اردوگاه لشكر اسلام شدند صلاح الدين ايشان را به نزد خود فرا خواند و جامه پوشاند و نفقه داد و پيش خانوادههايشان فرستاد .
فرنگيانى كه در دژ تبنين مىزيستند ، تا پنج روز همچنان پايدارى كردند .
بعد كسانى را به نزد صلاح الدين فرستادند و زنهار خواستند .
صلاح الدين آنان را به جان امان داد . آنها هم تبنين را تسليم او كردند .
صلاح الدين نيز به وعده خود وفا كرد و آنان را ايمن و آسوده خاطر به جايگاههاى خود فرستاد .
اما صيدا :
صلاح الدين همين كه كار تبنين را به پايان رساند ، از آن جا به سوى صيدا رهسپار شد .
در راه خود به صرفند رسيد و آن جا را با صفا و ملايمت و گذشت ، بدون جنگ و خونريزى ، گرفت .
آنگاه به صيدا رفت كه از شهرهاى معروف ساحلى بود .
فرمانرواى صيدا همين كه شنيد صلاح الدين با لشكر خود بدانجا مىآيد ، شهر را ترك كرد و آن را بى مانع و مدافع گذاشت .
در نتيجه ، صلاح الدين به مجرد رسيدن به صيدا ، آن جا را گرفت .
پيروزى او بر اين شهر در تاريخ يازدهم ماه جمادى الاولى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 101
مساهمون: ابن الأثير
ص١٠١