از فرنگيان شكست خورد .
اين كارزار معروف به « بقيعه » است .
علت شكست نور الدين محمود اين بود كه او لشكريان خود را گرد آورد و داخل شهرهاى فرنگيان شد و در بقيعه ، واقع در زير حصن الاكراد ، فرود آمد و حصن الاكراد را محاصره كرد .
او قصد داشت كه به طرابلس برود و آن جا را نيز محاصره كند .
يك روز ظهر لشكريان او در خيمههاى خود بودند و هيچ بيم و انديشهاى نداشتند كه ناگهان صليبهاى فرنگيان از پشت كوهى كه حصن الاكراد بر آن قرار داشت آشكار گرديد .
قضيه از اين قرار بود كه فرنگيان اجتماع كرده و به اتفاق آراء
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل ياقوت در معجم البلدان گويد :
برخى از اميران شام عدهاى از كردان را بدانجا نهاد و مواجب قرار داد تا مرزدارى كنند و مانع نفوذ فرنگان گردند .
مدتى چنان بود تا فرنگان آن را از كردها خريدند و كردها به وطن خويش بازگشتند .
برخى ميان اين دژ و « حصن عديس » خلط كردهاند .
سامى در قاموس الاعلام تركى گويد :
حصن الاكراد اكنون در شمال طرابلس شام است و نهر اسود از آن مىگذرد .
( از لغتنامهء دهخدا ) حصن الاكراد كه حاليه قلعة الحصن ناميده مىشود ، در مآخذ اروپائى دورهء جنگهاى صليبى كرك د شواليه (Krak Des Ghevaliers) ( كرك شهسواران ) خوانده شده است .
قلعهء معروفى است در ناحيه طرابلس ، سوريه ، بين طرطوس و حمص .
نامش به مناسبت پادگانى از كردهاست كه شبل الدوله نصر . پادشاه بقيه ذيل در صفحه بعد