آنگاه همهء سپاهيان عبد المؤمن به سوى غرناطه روى آور شدند و در حول و حوش شهر فرود آمدند .
ابن مردنيش و ابن همشك ، وقتى دريافتند كه ياراى برابرى و ستيز با قشون عبد المؤمن را ندارند ، در شب دوم گريختند و به شهرهاى خود رفتند .
در نتيجه ، موحدان در باقى سالى كه ياد شد ، بر شهر غرناطه استيلا يافتند .
عبد المؤمن نيز از شهر سلا به مراكش بازگشت .
محاصرهء قلعهء حارم بوسيلهء نور الدين
در اين سال نور الدين محمود بن زنگى بن آقسنقر ، صاحب شام ، لشكريانى را در حلب گرد آورد و رهسپار قلعهء حارم گرديد .
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحهء قبل :
ابو يوسف يعقوب المنصور موحدى بيادگار پيروزى خود در سال 1195 ميلادى ( 591 ) بر آلفونسوى هشتم ، فرمانرواى كاستيل ، آن را رباط الفتح لقب داد .
رباط و سلا مدتها مطمح نظر سلاطين مراكش بود . سرانجام با جلوس سلطان محمد بن عبد الله در سال 1757 ميلادى ( 1171 هجرى قمرى ) جزء قلمرو او گرديد .
وى دريازنى را كه تا آن زمان ملاحان رباط و سلا بدان اشتغال داشتند ، به عنوان « جهاد در دريا » صورت رسمى داد .
بقيهء ذيل در صفحهء بعد