او هم دو هزار سوار از ورزيدهترين كسان خود و همچنين از فرنگيانى كه در قشونش بودند براى كمك به او گسيل داشت .
اين گروه - پيش از آنكه ابو سعيد و قشونش به غرناطه برسند - در حول و حوش غرناطه اجتماع كردند و با آن عده از قشون عبد المؤمن كه در غرناطه بودند روبرو شدند و به زد و خورد پرداختند .
جنگ در ميان آنان بالا گرفت و لشكريان عبد المؤمن شكست خوردند و گريختند .
بعد ، ابو سعيد با سپاهيان خود بدانجا رسيد و آتش جنگ دوباره شعلهور گرديد .
بسيارى از كسان ابو سعيد نيز فرار كردند . ولى جمعى از بزرگان و شهسواران معروف و افراد نيرومند و چابك قشون پياده او ، ايستادگى كردند و در ملازمت او جنگيدند و تا آخرين نفر به قتل رسيدند .
آنگاه ابو سعيد گريخت و خود را به مالقه رساند .
عبد المؤمن كه در آن هنگام در شهر سلا [ 1 ] اقامت داشت ، وقتى خبر اين شكست را شنيد فى الفور پسر خود ، ابو يعقوب يوسف ، را با بيست هزار مرد جنگى كه گروهى از شيوخ موحدان هم در آن ميان بودند ، به غرناطه روانه ساخت .
هامش
[ ( 1 ) ] - سلا ( به فتح سين ) ، كه فرانسويان آن را « ساله » (Sale) مىخوانند ، شهر و دريابندرى است كه در حدود هفتاد و پنج هزار نفر جمعيت دارد .
اين شهر در شمال غربى مراكش ، كنار اقيانوس اطلس ، بر مصب و بر ساحل شمالى رود ابو رقراق ، مقابل رباط قرار دارد .
نام آن بسيار قديمى است ، اما شهر فنيقى حالا با سلا كمى فاصله دارد .
سلا در قرون وسطى ، و پس از آن ، اهميت داشت .
تاريخ اين شهر با تاريخ رباط پيوستگى دارد .
بقيه ذيل در صفحه بعد