چهار صد تن مىشد به كيش مسيحيت در آمدند .
روميان ، يعنى اهالى روم شرقى ، پس از دست يافتن بر شهر بزاعه مدت ده روز در آنجا اقامت كردند .
درين مدت به جست و جوى كسانى بودند كه از بيم مهاجمان در نهانگاهها به سر مىبردند .
به روميان گفته شد كه گروه بسيارى از مردم اين ناحيه به - درون غارها پناه بردهاند .
روميان نيز دهنه غارها را آتش زدند و دود دادند و كسانى را كه به غارها پناهنده شده بودند در اثر دود خفه كردند .
سپس رهسپار حلب شدند و بر كرانه قويق ( كه رودى است نزديك حلب ) فرود آمدند .
فرنگيانى هم كه در ساحل شام اقامت داشتند همراه گروه مذكور بودند .
از روز بعد ، همه ، پياده و سوار به سوى حلب شروع به پيشروى كردند .
جوانان حلب براى مبارزه با آنان از شهر بيرون آمدند و به - جنگى بسيار سخت دست زدند .
از روميان بسيارى كشته و بسيارى زخمى شدند . يك كشيش عاليقدر نيز در ميانشان بود كه به قتل رسيد .
سرانجام روميان زيان ديده دست از جنگ كشيدند و عقب نشستند .
سه روز ديگر در آن حدود ماندند ؛ و چون از ماندن خود سودى نديدند ، آنجا را ترك گفتند و به سوى قلعه اثارب رهسپار شدند .
مسلمانانى كه در قلعهء اثارب به سر مىبردند از حركت آنان وحشت زده شدند و در روز نهم شعبان از قلعه گريختند .
در نتيجه ، روميان به آسانى قلعه اثارب را تصرف كردند و مردان و زنان و كودكانى را كه در بزاعه اسير گرفته بودند در آن قلعه گذاردند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٩٩