مردم آن نواحى كه آمادگى براى جنگ نداشتند ، نتوانستند از منازل خود كوچ كنند و از خطر احتراز جويند .
مهاجمان ، بيش از حد وصف ، اموال آنان را غارت كردند و به غنيمت بردند .
مردم را كشتند و اسير كردند و درين شهر كه تعلق به فرنگيان داشت كارى كردند كه ديگران هرگز نكرده بودند .
اسيرانى كه گرفتند ، از زن و مرد و بچه ، به هفت هزار تن بالغ مىگرديد .
يكصد هزار راس از چارپايان نيز بدست آوردند كه شامل اسب و استر و الاغ و گاو و گوسفند و غيره مىشد .
بجز اينها قماشها ، و طلا و ساير زيور آلاتى كه به چنگ مهاجمان افتاد ، بيرون از اندازه بود .
بعد ، شهر لاذقيه و سرزمينهاى اطراف آن را ويران كردند و از مردم ، جز عدهاى اندك ، جان بسلامت نبردند .
مسلمانان ، آنگاه با غنائمى كه به دست آورده بودند ، در نيمه ماه رجب ، به شيزز رفتند .
شام از اسيران و چارپايان پر شد و مردم از ديدن آنها شادمانى بسيار كردند .
فرنگيان در برابر اين حادثه ، به كلى سست و زبون ماندند و نتوانستند كه هيچ كارى انجام دهند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 262
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٦٢