رفتن سلطان سنجر به غزنه و بازگشت او از آن جا
درين سال ، در ماه ذى القعده ، سلطان سنجر از خراسان حركت كرد و به غزنه رفت .
سبب اين اقدام آن بود كه پيش او گفته بودند بهرامشاه از فرمانبردارى وى سرپيچى كرده و دست جور و بيداد به سوى رعايا گشوده و به غصب اموال آنان پرداخته است .
سلطان سنجر كسى بود كه همچنان كه ضمن وقايع سال 509 هجرى ذكر كرديم ، غزنه را به تصرف در آورده بود .
وقتى اين خبرهاى ناراحت كننده را شنيد ، رهسپار غزنه شد كه يا آن سرزمين را متصرف گردد يا با بهرامشاه صلح كند .
همين كه به راه افتاد و از پايتخت خود دور شد ، دچار زمستان و سرماى شديد و برف بسيار گرديد .
آذوقه لشكريان و علوفه اسبان او به پايان رسيد . كسان او در مضيقه افتادند و پيش او شكايت بردند و از سختى و كميابى خوار بار و ساير ما يحتاج سخن گفتند .
ولى در نزد سلطان سنجر نيز جز سيادت و پيشروى كه داشت چيز ديگر نيافتند .
وقتى كه سلطان سنجر با سپاهيان خود به غزنه نزديك شد ، بهرامشاه رسولانى را به خدمت وى فرستاد و در خواست كرد كه از جرم وى در گذرد و بر گناه او قلم عفو بكشد .
سلطان سنجر مقرب جوهر خادم را كه بزرگترين امراء وى بود و سرزمين رى از جمله اقطاع وى محسوب مىشد به پيش بهرامشاه فرستاد تا در برابر پيامى كه بهرامشاه فرستاده بود به وى پاسخ دهد كه اگر به خدمت سلطان سنجر حضور يابد و فرمانبردارى پيشين را از سر