در اين سال ، امير سليمان بن مهارش عقيلى ، امير طايفه بنى عقيل از دار دنيا رفت .
پس از درگذشت او ، فرزندانش با وجود خردسالى زمام امارت را به دست گرفتند .
در بغداد آنان را گرداندند و به خاطر جدشان به تجليل از آنان پرداختند .
جد آنان ، مهارش ، كسى بود كه از خليفه عباسى القائم بامر الله ، هنگام قيام بساسيرى ، چنانچه ذكر كرديم ، در حديثه پذيرائى مىكرد .
در اين سال ، در ماه محرم ، فقيه ابو على حسن بن ابراهيم بن فرهون شافعى فارقى در گذشت .
او بسال 433 هجرى در ميافارقين به دنيا آمده بود .
فقه را مدتى در نزد ابو عبد الله كازرونى آموخت و پس از فوت كازرونى به بغداد رفت و در خدمت ابو اسحاق شيرازى و ابو نصر صباغ به فرا گرفتن فقه پرداخت .
بعد در شهر واسط به قضاوت مشغول شد .
مردى نيكوكار و دانشمند بود و در اجراى احكام از هيچ كس بيم و پروائى نداشت .
در اين سال عبد الله بن محمد بن احمد بن حسن ابو محمد بن ابو بكر فقيه شافعى در گذشت .
فقه را نزد پدر خود آموخت و بعد به امر فتوى و مناظره مشغول گرديد .
او وعظ مىكرد و در كلام خود تجنيس زياد به كار مىبرد .
چنان كه مىگويد : « اين القدود العاليه ، و الخدود الورديه ؟ » ( يعنى :
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 217
مساهمون: ابن الأثير
ص٢١٧