كجا هستند قامتهاى بلند و رخسارههائى كه مانند گل بودند ؟ ) و در عين حال « عاليه » و « ورديه » دو مقبره هستند كه در نهر المعلى قرار دارند .
قطعهء ذيل از اشعار اوست :
الدمع دما يسيل من اجفانى * ان عشت مع البكا ، فما اجفانى
سجنى شجنى و همنى سمانى * العاذل بالملام قد سمانى
و الذكر لهم يزيد فى اشجانى * و النوح مع الحمام قد اشجانى
ضاقت ببعاد منيتى اعطانى * و البين يد الهموم قد اعطانى
( يعنى : از جفاى او سر شك خون از ديدهء من جارى مىشود و اگر به همين گريه هم دل خود خوش كنم ، آن وقت ديگر جفا نخواهد كرد .
اندوه و نگرانى كه حكم دو زهر را دارند ، زندان من شدهاند و تازه عيبجو مرا مورد ملامت قرار مىدهد .
ياد آن دردها به اندوه من مىافزايد و نالهاى كه كبوتران دارند مرا غمگين مىكند .
دورى محبوب من عرصه زندگى را بر من تنگ ساخته و مرا به چنگ غم و تشويش انداخته است . )
در اين سال ، همچنين ، ابن ابى الصلت شاعر دار جهان را بدرود گفت .
قطعهء ذيل را در ذم مردى ساخته كه سنگين وزن و درشت اندام