361 سال سيصد و شصت و يك
بيان آنچه كه روميان در جزيره كردند
در محرم اين سال ، پادشاه روم بر « رها » و نواحى آن تاخت آورد و به ديار جزيره روى نهاد تا به نصيبين رسيد . روميان دست به نهيب و غارت و اسارت مردم گشودند و آن سرزمينها به آتش كشيده خراب كردند . در ديار بكر نيز چنين كردند .
در آن هنگامه از ابى تغلب بن حمدان جنبشى و كوشش در دفع آنها ديده نشد و ليكن مالى براى روميان فرستاد كه بدان وسيله خود از گزند آنها در امان باشد .
گروهى از مردم آن بلاد به بنداو رفتند . و از آن اعمال فرياد استغاثه بلند كرده جزع و فزع نمودند و در مساجد و مشاهد اجتماع نمودند . مسلمانان را برانگيختند . و اعمال روميان را از نهب و غارت و قتل و اسارت زنان و دستگيرى مردان شرح دادند . مردم اين اعمال را بس گران و بزرگ يافتند . و اهل جزيره ( عراق ) از گشاده بودن راه و طمع روميان و اينكه كسى يافته نميشود كه از پيشروى آنها جلوگيرى كند بيمناك شدند . مردم بغداد با آن گروه مهاجران همصدا شده و رو بخانهء خليفه « الطائع للّه » نهادند . خواستند بر خانهء او هجوم كنند . درها به روى آنها بسته و مانع از ورود آنها شدند . و مردم چيزها از پاسداران شنيدند كه ذكر آن زشت است .