بيان عبور سپاه ايلك خان به سمت خراسان
همين كه ملك خراسان مر يمين الدوله را مسلم گرديد و ايلك خان ما وراء النهر را متصرف شد با يمين الدوله مكاتبه كرد و دختر او را تزويج كرد و بين آنها همبستگى و مصالحه برقرار شد . و ليكن سخنچينان آرام نگرفته و آنقدر به تفتين پرداختند كه فساد ذات البين را سبب شدند و ايلك خان آنچه نيت داشت . پوشيده همى داشت و همين كه يمين الدوله بمولتان عزيمت نمود ايلكخان خالى ماندن خراسان را مغتنم شمرد و سباشى تكين فرمانده لشكريان خود را در اين سال با قسمت اعظم سپاه خود روانه خراسان كرد . و برادرش جعفر تكين را با گروهى از سركردگان سپاهى از بلخ به هرات گسيل داشت .
يمين الدوله در هرات يكى از بزرگان سركردگان خود را كه « ارسلان جانب » ناميده ميشد در هرات برقرار كرده و به او دستور داده بود هر گاه مخالفى پيدا شد به غزنه برود . همين كه سباشى تكين روى به خراسان آورد ارسلان به غزنه رفت و سباشى هرات را تصرف كرد و در آنجا اقامت نمود و كس به نيشابور فرستاد و بر آنجا نيز چيره گرديد .
اين اخبار در هند . به يمين الدوله رسيد . و با شتاب هر چه تمامتر و بدون درنگ در نقطه و جائى به غزنه بازگشت و چون به آنجا رسيد . مال ميان سپاهيان پخش كرد و آنها را نيرو بخشيد و آنچه ميخواست اصلاح شود . اصلاح كرد و تركان خلج را به يارى خواست . خلق بسيارى از آنها به يارى او آمدند و با آنها روى به بلخ نهاد . جعفر تكين برادر ايلك خان در بلخ بود . از آنجا به ترمذ رفت . و يمين الدوله به بلخ وارد شد . و سپاهيان به هرات بسوى سباشى تكين گسيل داشت . همين كه به نزديكيها او رسيدند . وى رو به مرو نهاد كه از نهر عبور كند و در راه با تركمانهاى غزى برخورد ، و آنها با او جنگيدند . سباشى آنان را منهزم و كشتار بزرگى از آنها كرد .
سپس متوجه ابيورد شد چونكه عبور ( از نهر ) متعذر بود . سپاهيان يمين