الدوله او را مورد پيگرد قرار داده ، هر جا فرود ميآمد ، سپاهيان نيز همانجا فرود ميآمدند ، ترس او را از طلب كردن گرگان به خارج از آن سوق نمود . چشم از گرگان بپوشيد و بخراسان برگشت . در آنجا يمين الدوله معارض او شد و از عزيمت او به مقصد جلوگيرى كرد و برادر سباشى تكين و گروهى از سركردگانش اسير شدند و خودش با ياران سبكبار و اندك نجات يافته از نهر گذشت .
از آن سوى ايلك خان برادر خود جعفر تكين را از نهر عبور داده روانه بلخ كرد كه توجه يمين الدوله را از تعقيب سباشى معطوف به بلخ كند ، يمين الدوله . بخلاف تصور ايلك خان بازنگشت و در اخراج سباشى از خراسان پافشارى كرد . همين كه او را بيرون راند به بلخ بازگشت و هر كس در آنجا با جعفر تكين بود ، منهزم شده و خراسان مر يمين الدوله را مسلم گرديد .
بيان جنگ بين سپاه بهاء الدوله و كردها
در اين سال عميد لشكر به « بندينجين » سپاه گسيل داشت و سركردهء بزرگى از ديلميان را بر آن سپاه فرمانده كرد . همين كه آن سپاه به مقصد رسيد گروه زيادى از اكراد با آن روبرو شدند . و جنگيدند و ديلميان منهزم شده و كردها احمال و اثقال و دواب آنها را به غنيمت گرفته . و سركردهء سپاه را لخت كرده بطوريكه پيراهنى از مردى شهرى گرفته و پاى برهنه و پياده برگشت كردها نيز ايام قليلى بيش در آنجا نماندند .
بيان پارهاى از رويدادها
در اين سال . شريف رضى به نقابت طالبيان در عراق منصوب شد . به لقب « رضى ذى الحسبين » و برادرش مرتضى به لقب « ذا المجدين » ملقب شدند . اين كار را بهاء الدوله كرد در اين سال . ابو احمد عبد الرحيم بن على بن مرزبان اصفهانى قاضى خراسان