سنه سيصد و چهار
بيان عزل ابن وهسوذان از امارت اصفهان
در محرم همان سال بود كه على بن وهسوذان كه سالار جنگ اصفهان بود غلامى كه خود تربيت كرده و فرزند خوانده او بود نزد احمد بن شاه كه مستوفى خراج ( پيشكار ماليه ) بود براى كارى فرستاد آن غلام در عرض راه هنگامى كه احمد سوار بود به او رسيد و با او بلند سخن گفت احمد با تكبر به او دشنام داد و گفت : اى مزدور تو در عرض راه جسارت مىكنى و بلند سخن مىگوئى ؟ آن غلام نزد خواجه خود بازگشت و گفته و درشتى احمد را نقل كرد . ابن وهسوذان گفت : او راست گفت تو مزدور ( و حقير ) هستى و گر نه او را مىكشتى . غلام برگشت و او را در حال سوارى ديد بكشتن وى مبادرت كرد خليفه از آن كار خشمناك شد و على بن وهسوذان را از سالارى لشكر اصفهان بر كنار و بجاى او احمد بن مسرور بلخى را برقرار كرد و ابن وهسوذان به اطراف كوه ( زاگروس ) رفت .
بيان وزارت دوم ابن فرات و عزل على بن عيسى
در ماه ذى الحجه آن سال على بن عيسى از وزارت منفصل و بجاى او ابو الحسن - بن فرات براى دومين بار منصوب شد .
علت اين بود كه ابو الحسن بن الفرات نزد مقتدر ( در كاخ ) بازداشت شده بود و مقتدر در زندان با او مشورت مىكرد و بنصيحت و تعليم و راى او عمل مىنمود . على بن عيسى هم امور وزارت را تمشيت و اداره مىكرد و اتباع و پيروان ابن فرات را هم تعقيب نكرد و آزار نرسانيد . او كم آزار و نيكو رفتار و خوش محضر بود . روزى شنيد كه ياران خليفه براى برگردانيدن ابن فرات بوزارت نزد خليفه سعى مىكنند او خود استعفا داد و خواست كنار برود ولى خليفه او را منصرف كرد و دلدارى داد .