ارمنستان يزيد بن اسيد والى و حاكم و امير بودند .
در آذربايجان و ارمنستان همان كسى والى بود كه پيش از اين بيان شد .
در شام عبد اللّه بن على امير بود .
در آن سال محمد بن اسماعيل بن سعد بن ابى وقاص درگذشت . همچنين سعد بن عمر بن سليم زرقى .
سنهء صد و سى و پنج
بيان قيام زياد بن صالح
در آن سال زياد بن صالح در ما وراء النهر خروج و قيام و تمرد نمود ابو مسلم آماده نبرد وى گرديد و از مرو براى جنگ وى لشكر كشيد . ابو داود خالد بن ابراهيم هم نصر بن راشد را سوى ترمذ روانه كرد مبادا زياد بن صالح قلعه و كشتىها را بگيرد ( و از آنها استفاده كند ) نصر بترمذ رفت و در آنجا اقامت گزيد ناگاه مردمى از طالقان بفرماندهى مردى كه كنيه او ابو اسحاق بود شوريدند و نصر را كشتند . چون ابو داود بر آن حادثه آگاه شد عيسى بن ماهان را براى دنبال و پى كردن قاتلين نصر روانه كرد او هم به آنها رسيد و همه را كشت . ابو مسلم شتاب كرد تا بامل رسيد سباع بن نعمان ازدى هم همراه او بود . او كسى بود كه از طرف سفاح نزد زياد بن صالح روانه شده بود كه اگر فرصتى بدست آرد بر ابو مسلم بشورد و او را بكشد ابو مسلم آگاه شد و سباع را در امل بزندان سپرد .
ابو مسلم از رود گذشت تا به شهر بخارا رسيد چون در آن شهر لشكر زد عده از سالاران زياد بخلع زياد مبادرت كرده نزد ابو مسلم رفتند و به او خبر دادند كه سباع باعث تمرد و شورش زياد گرديد ( كه از سفاح خليفه دستور قتل ابو مسلم را داشته كه بايد بدست زياد انجام گيرد ) . به عامل خود در امل نوشت كه سباع بن نعمان را بكشد