هم قاضى كوفه بود . در آن سال ابو مسلم خراسانى ( فريدنى ) جبلة بن ابى داود عتكى را كشت . او مولاى عبد العزيز بن داود ( عتكى ) و كينه ابو مروان بود .
سال صد و سى و دو
بيان هلاك قحطبه و فرار ابن هبيره
در آن سال قحطبه بن شبيب هلاك شد . سبب اين بود كه قحطبه از فرات گذشت و بقسمت ساحل غربى رسيد و آن در تاريخ هشتم ماه محرم بود . ابن هبيره در دهانه فرات نزديك فلوجهء عليا بفاصله بيست و سه فرسنگ از كوفه لشكر زد .
در آن هنگام گريختگان سپاه ابن ضباره ( از اصفهان ) رسيدند و به او پيوستند مروان هم حوثره را به يارى او فرستاد ( فرستاده بود ) حوثره و كسان ديگر بابن هبيره گفتند قحطبه كوفه را قصد كرده بهتر اين است كه تو خراسان را قصد كنى . بگذار او با مروان نبرد كند . اگر چنين كنى تو او را شكست خواهى داد زيرا نا گزير از دنبال كردن تو خواهد بود . گفت : او هرگز كوفه را ترك نخواهد كرد و بدنبال من نخواهد آمد صواب در اين است كه من تا كوفه او را دنبال كنم او از مدائن گذاشت و از رود دجله عبور و كوفه را قصد كرد حوثره را فرمانده مقدمه لشكر كرد و به او دستور داد كه بكوفه برود . دو سپاه متحارب در دو كنار رود فرات مىرفتند . در آنجا قحطبه گفت : امام به من خبر داد كه در اينجا جنگى واقع مىشود و پيروزى نصيب ما خواهد بود . قحطبه در محل جباريه توقف نمود . محل عبور رود را به او نشان دادند او از همان محل كه غير گود بود عبور نمود . پس از عبور با لشكر حوثره و محمد بن نباتة جنگ كرد لشكر شام تن بفرار داد . در آنجا قحطبه مفقود شد . اتباع او گفتند : هر كه وصيت و عهدى از قحطبه دارد بگويد و ما را آگاه كند . مقاتل بن مالك عتكى گفت : من از قحطبه شنيده بودم كه مىگفت : اگر حادثه رخ دهد ( و من كشته يا مفقود شوم ) امير سپاه بعد از من فرزندم حسن خواهد بود . مردم بتوسط حميد بن قحطبه با برادرش حسن بن قحطبه بيعت كردند ( كه غايب بود و بامارت او