پس از منصور آنها را در قصر ابن هبيره در شرق كوفه بازداشت . منصور محمد بن ابراهيم بن حسن ( بن حسن بن على بن ابى طالب - جد خاندان ديبا كه عليا حضرت ملكه فرح ديبا اين نسبت مقدس را دارد ) احضار كرد . او از حيث صورت و جمال زيباترين خلق خدا بود ( و بدين سبب او را ديباج معرب ديبا مىگفتند ) به او گفت : تو ديباج اصغر هستى ( ديباج اكبر محمد بن عبد اللّه عثمانى كه از طرف مادر زاده حسين بن على و فاطمه دختر پيغمبر بود كه اشاره شد ) گفت :
آرى . منصور گفت : من ترا خواهم كشت كشتنى كه نسبت به كسى مرتكب نشده و مانندى ندارد . دستور داد او را در يك ستون بگذارند و زنده زنده ستون را بر او بالا ببرند كه او در همان ستون جان سپرد .
ابراهيم بن حسن نخستين كسى بود كه از آنها ( فرزندان حسن ) كشته شد .
بعد عبد اللّه را كشت و نزديك محل كشتن دفن شد . اگر او در آن محل كه مردم ادعا مىكنند مشهد و مقبره اوست دفن نشده باشد حتما نزديك آن به خاك سپرده شده .
بعد از آن على بن حسن وفات يافت . گفته شده منصور فرمان قتل او و سايرين را داده بود . همه با هم كشته شدند . گفته شده دستور داد كه به آنها زهر بدهند . گفته شده منصور كسى را وادار كرده بود كه بعبد اللّه بگويد فرزند تو محمد قيام كرد و كشته شد . او زهره خود را باخت و وفات يافت . خدا داناتر است .
كسى از آنها نجات نيافت جز سليمان و عبد الله دو فرزند داود بن حسن بن على و اسحاق و اسماعيل دو فرزند ابراهيم بن حسن بن حسن و جعفر بن حسن و كار آنها پايان يافت .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 162
مساهمون: ابن الأثير
ص١٦٢