در آن سال عبد الرحمن بن ضحاك كه حاكم مدينه بود امير الحاج شده بود .
والى مكه هم عبد العزيز بن عبد اللّه بن خالد بود . امير و والى كوفه محمد بن عمرو ذو الشامه ( خالدار ) بود . قاسم بن عبد الرحمن بن عبد اللّه بن مسعود هم قاضى كوفه بود .
عبد اللّه بن بشر بن مروان هم والى بصره بود تا زمانى كه عمر بن هبيره او را عزل نمود .
والى و امير خراسان هم سعيد خذينه و امير مصر اسامة بن يزيد بود .
سنهء صد و سه
بيان امارت سعيد حرشى در خراسان
در آن سال عمر بن هبيره ( امير عراق و ايران ) سعيد خذينه ( خاتون ) را از ايالت و امارت خراسان عزل نمود . علت عزل او اين بود كه مجشّر بن مزاحم سلمى و عبد اللّه بن عمير ليثى بر عمر بن هبيره وارد شدند و از رفتار خذينه شكايت نمودند . او را عزل و سعيد بن عمر بن حرشى را با حاء بى نقطه و شين نقطهدار نصب نمود . او از بنى حريش بن كعب بن ربيعة بن عامر بن صعصعة بود . در آن هنگام خذينه در پيرامون سمرقند بغزا بود كه خبر عزل خود را شنيد . ناگزير بازگشت و در سمرقند هزار مرد نبرد پادگان گذاشت .
گفته شده : عمر بن هبيره بيزيد بن عبد الملك نامه نوشت و نام كسانى را برد كه در واقعهء عقر دليرى كرده و نامدار شده بودند . ولى نام سعيد حرشى را نبرده بود . يزيد گفت : چرا نام حرشى را نبرده است ؟ و بعمر بن هبيره نوشت : بايد حرشى را بايالت خراسان منصوب كنى . او ناگزير او را برگزيد و روانه كرد . او هم مجشر بن مزاحم سلمى را پيشاپيش فرستاد كه پيشكار وى باشد ( تا خود برسد ) .
نهار بن توسعه گفت :