آنگاه عطاى عباس را مقرر و تاديه كرد سپس باهل بدر ( مجاهدين بدر ) پرداخت .
بعد از آن بر حسب سابقه ياران و مجاهدين اسلام را بعد از بدر تا واقعه حديبيه مقدم داشت ( در عطا ) بعد از آن از تاريخ حديبيه تا زمان ابو بكر و پايان كار مرتدين بعطاى مجاهدين پرداخت . بهر يكى در هر دورهء از تاريخ اسلام و جهاد سه هزار داد . بكسانيكه بدفاع و حمايت ابى بكر برخاستند سه هزار داد . بمردمى كه در جنگهاى مرزى ايران شركت كرده بودند قبل از فتح قادسيه سه هزار داد . پس از آن بمجاهدين قادسيه و جنگجويان شام هر يكى دو هزار ( درهم ) داد ( بنابر اين امتياز ياران و مجاهدين اول اسلام با يك هزار درهم اضافه معين گرديد ) . براى مجاهدين دور افتاده ( از وطن خود ) دو هزار و پانصد مقرر نمود . بعمر گفته شد چرا اهل قادسيه ( فاتحين ) را با مجاهدين ديگر يكسان ندانستى ؟ ( كه جانبازى آنها هم در خور تقدير است ) گفت : من هرگز كسانى را كه بدرجه مجاهدين نخست نرسيدهاند با مردم سابقهدار مساوات نمىدهم . و نيز به او گفته شد كه تو مجاهدين دور افتاده را با كسانى كه نزديك خانواده خود هستند يكسان نمودى . گفت : آنهايى كه به خانه و ميهن خود نزديكترند بيشتر استحقاق دارند زيرا از مرز و ميهن خود دفاع مىكنند . آنها بمرگ و خطر نزديكترند و آنها و بال سر دشمن و سنگ راه او هستند چرا مهاجرين قبل از اين اعتراض را نكردند و مانند شما را بر زبان نياوردند كه ما از بيان آنها و انصار كسانى را مقدم و برتر داشتيم كه داراى سابقه بيشتر و وضع روشنتر بودند . با اينكه انصار در شهر و خانه خود جنگ مىكردند و مهاجرين دور از وطن و خانه خود بودند ما ميان آنها تفاوت نگذاشتيم ( دور و نزديك در جهاد يكسانند ) براى جنگجويان بعد از قادسيه و يرموك هم هزار ( درهم ) مقرر نمود براى دو سوار رديف ( كه هر دو بر يك شتر سوار مىشدند ) پانصد و براى سه تن رديف سيصد و براى چهار رديف دويست و پنجاه و براى اهل هجر ( محل معروف
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 311
مساهمون: ابن الأثير
ص٣١١