آمده است .
مقت :
بغض شديد نسبت بكسيكه مىبينى مرتكب كار قبيح است .
( راغب ) در قاموس مطلق بغض گفته و در اقرب آمده : مقته مقتا : ابغضه اشدّ البغض عن امر قبيح » .
* ( إِنَّه كانَ فاحِشَةً وَمَقْتاً وَساءَ سَبِيلًا ) * نساء : 22 . مقت بمعنى ممقوت است يعنى : نكاح زن پدر كارى بس قبيح و مبغوض خدا و راه و رسم بدى است در جاهليت نكاح نامادرى را نكاح المقت ميگفتند ظاهرا مراد از آيه مبغوض واقعى است نه نقل قول آنها .
* ( كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ الله أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ ) * صف : 3 . مقتا تفسير « كبر » است يعنى مبغوض بزرگى است نزد خدا اينكه بگوئيد آنچه را كه نميكنيد ( نخواهيد كرد ) ظهور آيه در مطلق تخلَّف فعل از قول و خلف و عدو نقض عهد است و ما بعد آيات نشان ميدهد كه راجع بتخلَّف از جهاد مىباشد .
* ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ لَمَقْتُ الله أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ ) * غافر : 10 . اگر * ( « إِذْ تُدْعَوْنَ » ) * ظرف * ( « مَقْتِكُمْ » ) * باشد در اين صورت مقت آنها نسبت بنفسشان در موقع دعوت انبياء ، همان كفر و عصيان است يعنى كفر و عصيان دليل آنست كه نفسشان را مبغوض داشتهاند لذا بوسيلهء كفر بدبختش كردهاند . و اگر * ( « إِذْ تُدْعَوْنَ » ) * در مقام تعليل * ( « لَمَقْتُ الله » ) * باشد ، آنوقت ظرف * ( « مَقْتِكُمْ » ) * روز قيامت است يعنى اكنون كه خود را مبغوض ميداريد بغض و عذاب خدا نسبت بشما از بغضتان بزرگتر است زيرا كه پيامبران شما را بايمان ميخواندند و شما كافر ميشديد .
الميزان وجه اوّل را اختيار كرده است . اين ندا در آخرت خواهد بود .
مكث :
ماندن . توقف . اقامت .
راغب ثبات مع الانتظار گفته است * ( فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِه ) * نمل : 22 . هدهد كمى درنگ كرد پس آمد و گفت : دانستم آنچه را كه ندانستهاى .