ولى سند صحيحى ندارد و با عموم آيه مخالف است .
ايضا در وسائل از امالى از حضرت صادق عليه السّلام در ضمن خبرى نقل شده :
هر كه درهم و دينار بيشتر بدست آورد و زكوتش را بدهد بر او پاك و خالص است .
شايد منظور از روايت آنست كه بقيّه را كنز نكرده بلكه در حوائج خويش مصرف مىكند زيرا در ذيل آن فرموده : هر كه بيشتر بدست آورد و بخل ورزد و حق خدا را ادا نكند و از آن ظرف اتّخاذ كند او كسى است كه وعيد خدا بر او ثابت است كه فرموده : * ( يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ . . . ) * ندادن زكات و اتخاذ آنيه از مصاديق كنز است ( بنا بر اين روايت ) .
در كافى باب الكبائر حديث 24 كه امام صادق عليه السّلام كبائر را بر عمرو بن عبيد بيان فرموده از جمله ميفرمايد :
« و منع الزّكوة المفروضة لانّ اللَّه يقول * ( فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ ) * » در اين روايت منع زكات از مصاديق كنز شمرده شده نه اينكه كنز منحصر بدان است .
كنس :
* ( فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ . الْجَوارِ الْكُنَّسِ ) * تكوير : 15 و 16 . كنس بمعنى نهان شدن است « كنس الظَّبي كنوسا :
تغيّب و استتر فى كناسه » آهو در نهانگاه خويش پنهان شد رجوع شود به « خنس » . اين كلمه فقط يك بار در كلام اللَّه آمده است .
كنن :
كنّ ( بفتح اول ) و كنون بمعنى پوشاند و محفوظ داشتن است « كنّ الشّىء كنّا و كنونا : ستره فى كنّه و غطَّاه و اخفاه » كنّ ( بكسر كاف ) آنست كه چيزى در آن محفوظ گردد ، جمع آن اكنّة و اكنان است .
* ( وَرَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَما يُعْلِنُونَ ) * قصص : 69 . خدايت ميداند آنچه را كه سينه هاشان مخفى ميدارد و آنچه را كه آشكار ميكنند . راغب ميگويد « كننت » مخصوص است به آنچه با لباس يا با خانه و غير آن مستور گردد و « اكننت » به آنچه در نفس