بدر است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله باصحابش فرمود : بلى اگر صبر كنيد و تقوى داشته باشيد و دشمنان به اين زودى بر شما بتازند پروردگارتان بشما كمك مىكند . ممكن است فور در آيه بمعنى هيجان و خروج كفّار باشد يعنى اگر در اين هيجان و خروجشان بر شما بتازند . . .
فوز :
نجات . رستگارى . طبرسى فرموده : فوز و فلاح و نجاح نظير هماند . راغب آن را رسيدن بخير با سلامت معنى كرده است . * ( وَمَنْ يُطِعِ الله وَرَسُولَه فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً ) * احزاب : 71 . * ( رَضِيَ الله عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْه ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ) * مائده : 119 .
قرآن كريم فوز را فقط در خشنودى خدا ، طاعت خدا و رسول ، ورود بجنّت ، بودن با نيكان و مصون بودن از گناهان ميداند .
فائز : رستگار . * ( أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ ) * حشر : 20 .
مفاز : مصدر ميمى و اسم مكان است . * ( إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً حَدائِقَ وَأَعْناباً . . . ) * نباء : 31 و 32 . يعنى : براى پرهيزكاران نجاتى هست يا محلّ رستگارى هست ولى بقرينهء * ( إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً ) * نباء : 21 . كه معادل آيه است و بقرينهء * ( حَدائِقَ ) * كه بيان آنست ، اسم مكان بهتر به نظر ميايد .
مفازة : نيز مصدر ميمى و اسم مكان است * ( فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ ) * آل عمران : 188 . آنها را در نجات از عذاب مپندار .
بيابان را مفازه گويند ، بقولى آن براى تفأَّل است و بقولى آن بمعنى مهلكه است كه فوز بمعنى هلاكت نيز آمده است در اقرب گفته : « فازَ الرَّجُلُ ماتَ وَهَلَكَ » در مصباح گفته : مفازه موضع مهلك است . . . و بقولى آن بمعنى نجات و سلامت است و اين تسميه بطور تفأَّل مىباشد .
* ( وَيُنَجِّي الله الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفازَتِهِمْ لا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ ) * زمر : 61 .
مفازه ظاهرا مصدر ميمى و باء بمعنى سبب است يعنى خداوند اهل تقوى را بسبب رستگارى و رسيدن