* ( الْفَضْلُ الْمُبِينُ ) * نمل : 16 .
چنان كه گفته شد : تفضيل پيامبران از جانب خداست به نظر ميايد علَّت تفضيل در استعدادها و معنويّات آن بزرگواران بوده كه شايستگى تفضيل را داشتهاند گر چه همهء انبياء عليهم السلام داراى فضل بودهاند قرآن فرموده :
* ( الله أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه ) * انعام :
124 . آيه در جواب كسانى است كه ميگفتند : بايد بما هم وحى و رسالت داده شود خدا در جواب فرمود : خدا داناتر است كه رسالت خويش را در كجا قرار ميدهد و بكدام كس محول مىكند . يعنى جعل رسالت احتياج باستعداد دارد و خدا بهتر ميداند كدام شخص داراى آن استعداد است و در عين حال صاحبان استعداد نيز بعضى بر بعضى مزيّت دارند .
در بارهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بايد بدانيم آنحضرت خاتم پيامبران و آورندهء دين كاملتر از اديان گذشته است و كتابش چنان كه خواهيم گفت حافظ كتابهاى گذشته است در اين صورت بىشك از ديگران افضل خواهد بود و ذيلا خواهيم ديد كه آنحضرت جامع اسباب فضيلت و سهمش رويهم از ديگران زياد بود و از مصاديق * ( « وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ » ) * و يا مصداق منحصر بفرد آن بود .
در بارهء تأييد بروح القدس آمده * ( فَإِنَّ الله هُوَ مَوْلاه وَجِبْرِيلُ وَصالِحُ الْمُؤْمِنِينَ . . . ) * تحريم : 4 . ايضا * ( قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّه نَزَّلَه عَلى قَلْبِكَ بِإِذْنِ الله . . . ) * بقره : 97 .
امّا در خصوص سخن گفتن خدا با آنحضرت بايد دانست خدا با پيامبران سه نحو سخن ميگويد : وحى ، سخن گفتن با ايجاد صدا ، فرستادن ملك . اين آيه هر سه را بيان مىكند :
* ( وَما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَه الله إِلَّا وَحْياً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِيَ بِإِذْنِه ما يَشاءُ . . . ) * شورى : 51 . در آيهء ما بعد تصريح شده كه خدا با حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله با هر
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 185
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص١٨٥