« فزع له » به او پناه داد و بفريادش رسيد .
مفزع : محل پناه در صحيفهء سجاديه دعاى هفتم آمده : « و انت المفزع فى الملمّات » تو محل پناه در شدائد .
فسح :
جا گشادن . « فسح له فى المجلس : وسّع و فرّج . . . » در نهج البلاغه خطبهء : 181 . فرموده : « و انتم سالمون فى الصّحّة قبل السّقم و فى الفسحة قبل الضيّق » شما سلامتايد . در صحّت هستيد پيش از مرض و در وسعت هستيد پيش از تنگى .
* ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ الله لَكُمْ وَإِذا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا . . . ) * مجادله : 11 .
آيهء شريفه در بيان يك وظيفهء اخلاقى است و روشن مىكند كه مسلمانان در محضر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله طورى مىنشستند كه بتازه واردان جا نمىماند مأمور شدند به ديگران نيز جا بگشايند كه همه از مجلس استفاده كنند . چنان كه در مجمع نقل شده .
* ( تَفَسَّحُوا فِي الْمَجالِسِ ) * يعنى در مجالس جا باز كنيد تا ديگران نيز بنشينند * ( يَفْسَحِ الله لَكُمْ ) * تا خدا براى شما از هر حيث در دنيا و آخرت وسعت بدهد ، اينكه بعضى گفتهاند :
تا خدا در بهشت براى شما وسعت دهد . ظاهرا دليلى ندارد و حمل بر عموم اولى است . * ( وَإِذا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا ) * و چون گفته شود برخيزيد ، برخيزيد « نشز » بمعنى برخاستن است ظاهرا مراد آنست : چون بشما گويند برخيزيد و برويد مجلس تمام شد . يا ديگران نيز استفاده كنند . برخيزيد و برويد . بعضى از بزرگان فرمودهاند :
نشوز آنست كه شخص از جاى خويش برخيزد تا ديگرى در جاى وى بنشيند زيرا كه او محترم و قابل تعظيم است .
در اين صورت مراد آن است كه جاى خويش را به ديگران بدهيد ولى اين ظاهرا مراد از آيه نيست . فسح فقط سه بار در قرآن آمده كه گفته شد .
فساد :
تباهى . در لغت آن را ضدّ