نسبت بما انسانها است و نسبت به خدا همه آشكار و همه يكسانند كه خداوند * ( عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ ) * رعد : 9 .
مىباشد .
غيب مخصوص و مبذول
علم غيب مخصوص به خدا است و جز خدا كسى داناى غيب نيست چنان كه آياتى از قبيل * ( وَعِنْدَه مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ . . . ) * انعام :
59 . * ( قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا الله ) * نمل : 65 .
* ( إِنَّ الله عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * فاطر : 38 . در اين مطلب صريحاند و پارهاى از پيامبران صريحا علم غيب را از خود نفى كردهاند چنان كه نوح عليه السّلام بقومش فرمود : * ( وَلا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ الله وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ ) * هود : 31 . و دربارهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آمده * ( وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَما مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ . . . ) * اعراف : 188 . اگر غيب را ميدانستم خير بسيار به خود جلب ميكردم و بدى به من نميرسيد ، من جز انذار كننده نيستم .
اين حكم اولى علم بغيب است ولى در نوبت ثانوى مانعى نيست كه خدا مقدارى از غيب بپيامبرش بيان دارد كه به آن غيب مبذول ميگوئيم چنان كه اخبار پيامبران و اخبار قيامت از غيب است و خداوند بآنحضرت بيان داشته چنان كه در آيهء * ( تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ . . . ) * هود :
49 . گذشت و آيهء * ( عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِه أَحَداً . إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ . . . ) * جنّ : 26 و 27 . صريح است در اينكه علم غيب مال خداست و هيچ كس را بغيب مطَّلع نخواهد كرد مگر آنكه مورد رضاى اوست و مورد رضا از پيامبران است .
از اينجاست كه غيبهاى بسيارى را خدا به حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله آموخته و آنحضرت باصحابش خاصّه بعلى بن ابى طالب عليه السّلام بيان فرموده است و چون امام عليه السّلام به كسى يكى از آنها را بيان ميكرد ، او ميگفت : يا امير - المؤمنين علم غيب بلديد ؟ ميفرمود نه :