شده . . . و قمى در تفسيرش و مجمع البيان از امام باقر و صادق عليهما السّلام نقل كرده است .
مرحوم فيض در صافى بعد از نقل آنچه گفته شد فرموده : احتمال دارد مراد از اين اخبار بيان فرد اخفى است ( يعنى آيه به آنها هم شامل است ) يا مراد تحديد است يعنى از شكم مادر به آنها بهيمه گفته مىشود پس منافات با تعميم ندارد .
عيّاشى در ذيل آيه از امام باقر از پدرش نقل كرده كه از على عليه السّلام از خوردن گوشت فيل و خرس و ميمون سئوال شد فرمود : اين از بهيمة الانعام كه خورده مىشود نيست . حديث شريف مىرساند كه بهيمة الانعام شامل انعام غير جنين نيز مىباشد .
بوء :
مساوات . بيضاوى در ذيل آيهء 61 بقره گويد : بوء در اصل بمعنى مساوات است . راغب در مفردات گفته : اصل بواء مساوات اجزاء است . مجمع البيان ذيل آيهء 61 بقره آن را از زجّاج نقل مىكند و ميگويد از عبادة بن صامت نقل شده كه گفت : خدا انفال را بپيغمبرش قرار داد « فقسّمها بينهم على بواء » يعنى بالسويه تقسيم كرد . در نهج البلاغه آمده « فيكون الثواب جزاء و العقاب بواء » ( خطبه 142 ) : تا ثواب پاداش و قصاص برابر باشد .
ولى مجمع البيان و المنار و غيره معنى اصلى آن را ، رجوع گفتهاند .
نا گفته نماند : معناى مساوات در اين كلمه و مشتقات آن بسيار مناسب است مثلا در آيهء * ( « وَباؤُ بِغَضَبٍ مِنَ الله » ) * بقره : 61 ، اگر گوئيم با غضب خدا برگشتند چندان دلچسب نميشود المنار گويد : اين مثل آن است كه بگوئيم : فلانى جمع كرد و بصفت مغبون برگشت ، يعنى نتيجه سعى يهود آن شد كه با غضب خدا برگشتند .
فكر ميكنم اين بهترين بيان است كه المنار گفته است ولى بنا بر آنچه ما اختيار كرديم معنى آيه اين مىشود : با غضب خدا قرين شدند