نمىخواستند .
از اين رو ، همه به سوى آب هجوم بردند كه نزديك شعب بود .
در همين هنگام قيس به ياران خود گفت :
« شتران را از شعب بيرون كنيد . »
آنها هم - چنان كه قيس گفته بود - شتران را بيرون كردند و با شمشير و نيزه ، همه را رم دادند و ترساندند . شتران هراسان و تشنه هم شتابان بيرون تاختند در حالى كه مردان عبس و عامر نيز در پى آنها بودند .
تميم و سائر قبائل كه در دهانه شعب بودند همين كه هجوم شتران را ديدند براى احتراز از برخورد با آنها ، به حال پراكنده و درهم و برهم به صحرا دويدند و در نتيجه ، هيچ گروهى نتوانست در زير پرچم ويژه خود گرد آيد .
در چنين حالى ، مردان عبس و عامر بر آنان حمله بردند و جنگى سخت ميانشان در گرفت و بسيارى از قبيلهء تميم كشته شدند .
از فرماندهانشان نخستين كسى كه كشته شد عمرو بن الجون بود .
معاوية بن الجون و عمرو بن عمرو بن عدس - شوهر دختنوس ، دختر لقيط - و حاجب بن زراره اسير شدند .
لقيط بن زراره برگشت و قوم خود را كه از پيرامون وى پراكنده شده بودند فراخواند ولى تنها گروه اندكى در اطرافش گرد آمدند .
از اين رو ، پرچم خويش را در كمر كوه بر افراشت و بعد به دشمن حمله برد و كشتارى كرد و باز به كمر كوه برگشت و فرياد زد :
« من لقيط هستم . »
آنگاه دوباره از كوه سرازير شد و حملهاى كرد و كشت و زخم زد و برگشت .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 96
مساهمون: ابن الأثير
ص٩٦