آنان مىرسد ، از گفته بورخارت در سفرنامهء خود چنين بر مىآيد كه اين شرفا از شيعيان مدينه شمرده مىشوند . و برغم اين كه آنان عبادات خود را در ظاهر بر طبق روش عبادت سنيان انجام مىدهند ليكن مردم آنان را به عنوان شيعه يا « رافضه » مىشناسند . و مشهور در مدينه اين است كه تعدادى خانوار از باقيماندگان انصار پيشين و تعداد زيادى خانوار از عربهاى ساكن مدينه كه به كار كشاورزى اشتغال دارند از شيعيان يا رافضه باشند كه به « النواخله » « 1 » شهرت دارند ؛ زيرا در ميان درختان نخل زندگى مىكنند .
اينان خانوارهاى بزرگى بوده و به شجاعت شهرت دارند و بويژه هنگام اشغال مدينه توسط وهابيان ، اينان مقاومت سرسختانهاى نمودند و بنابه روايت تاريخ و آگاهان ، نواخله از نسل كشاورزانى مىباشند كه در باغها و كشتزارهاى امام حسن - ع - به كار مشغول بودهاند ، بورخارت مىگويد :
نواخله روابط خانوادگى نزديكى با هم داشته و كمتر از خانوادههاى غريب و ناآشنا همسر اختيار مىكنند و غالب اين مردمان تا هنگامى كه در نخلستانهاى خود هستند ، تظاهر به تشيع مىكنند ليكن هنگامى كه به شهر مىآيند ادعاء مىكنند سنّى هستند ، گروهى از نواخله در حومهء مدينه سكونت گزيدند و كار قصابى را پيشهء خود قرار دادند ، و در صحراى مشرق مدينه و در فاصله سه روز راه از شهر ، قبيلهاى به نام « بنى على » سكونت دارند كه همگى معتقد به مذهب ايرانيان ( شيعه ) مىباشند . بورخارت از اين كه در شهر مقدس اسلام مكه از سوى زيديه و مدينه توسط شيعيان احاطه شده است اظهار تعجب مىكند ، و مىگويد به نظر مىرسد هيچ گونه تلاشى براى راندن آنان انجام نمىگيرد !
هامش
( 1 ) - امروزه اينان به شيعيان نخاوله مشهورند .