سخن دربارهء روزبردان
از آنچه دربارهء روزبردان گفتهاند اين است كه زياد بن هبوله پادشاه شام ، از فرزندان سليح بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعه بود .
حجر بن عمرو بن معاوية بن حارث كندى نيز در نجد و عراق بر عرب فرمانروائى داشت و به او « آكل المرار » لقب داده بودند .
هنگامى كه حجر با قبائل كنده و ربيعه به بحرين ( يعنى بحرين قديم ) حمله برده بود ، زياد بن هبوله اين خبر را شنيد و از غيبت ايشان استفاده كرد و با لشكر خود به اقامتگاه حجر تاخت و خانواده حجر و ربيعه و دارائى ايشان را ربود زيرا آنها تنها مانده و مردانشان - چنان كه گفته شد - به بحرين براى جنگ رفته بودند .
زياد بن هبوله به تاراج پرداخت و هر چه يافت ، ربود و زنانى را اسير كرد كه هند ، دختر ظالم بن وهب بن حارث بن معاويه ، نيز در ميانشان بود .
حجر و كنده و ربيعه همين كه خبر يغماگرى زياد بن هبوله را شنيدند ، از جنگى كه در پيش داشتند دست كشيدند و برگشتند