شاپور پسر او ، عمرو بن امرؤ القيس ، را جانشين او ساخت .
عمرو در بقيهء مدت پادشاهى شاپور و سراسر روزگار فرمانروائى برادرش ، اردشير بن هرمز ، و قسمتى از دورهء شاپور بن شاپور در اين منصب باقى ماند و بر تازيان فرمانروائى كرد .
مدت فرمانروائى او سى سال بود .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
شاپور بر عظمت و قدرت خود مىنازيد و بسيار غضبناك و درشت خو بود .
معذلك از روايات آميانوس بر مىآيد كه او داراى صفات جوانمردانه بوده است . چنان كه هنگام فتح در شهر رومى در ميان زنان اسيرى كه به نزد او آورده بودند ، زنى زيبا ، زوجهء گروگاسيوس ، مستشار رومى بود و از بيم آن كه شايد فاتحين به ناموس او دست درازى كنند بر خود مىلرزيد .
شاه او را به حضور طلبيد و وعده داد كه به زودى به ديدار شوهر خود نائل شده هيچ كس به شرافت او لطمه نخواهد زد . . .
شاهپور پس از آن كه شهر باستانى شوش را ويران كرد و به علت شورش ، مردم آن را به قتل رسانيد ، مجددا آن را به اسم ايران خورهء شاهپور بنا نهاد .
( ايران در عهد باستان ، تاليف دكتر مشكور ، ص 408 )