گروهى برآنند كه ديوار نصيبين شكاف برداشت و در آن روزنهاى باز شد و شاپور و لشكريانش از آن جا به دور شهر راه يافتند و گروهى از مردم شهر را كشتند و گروهى را نيز اسير گرفتند .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
ايرانيان داشتهاند ، به شاپور دادهاند و صحت ندارد .
چيزى كه مسلم مىباشد اين است كه شاپور اسراى رومى را به ساختن پل شوشتر و سدى كه معروف به « شادروان » است و از سنگ خارا ساخته شده ، واداشت .
شاپور بعد از اين فتح نمايان شخصى از اهل انطاكيه - سيرياديس نام - را به امپراطورى روم منصوب نموده لقب قيصرى به او داد . و والرىين را مجبور نمود كه به زانو افتاده تكريم او را به جاى آورد .
پس از آن شاپور باز از فرات گذشته ، انطاكيه را گرفت و بعد به طرف آسياى صغير رفته ، قيصريهء مازاكا را تصرف كرد و ليكن نه در شامات تشكيلاتى داد و نه در كاپادوكيه . و فقط به قتل و غارت پرداخته با غنائم زياد به ايران برگشت .
شاپور پس از اين فتوحات دچار خصومت اذينه ( به ضم الف ) پادشاه تدمر گرديد ( از 260 تا 263 ميلادى ) توضيح آن كه اين شهر در وسط راهى كه از بين النهرين به دمشق مىرفت واقع ، و قلعهاى بود كه بنايش را به هادريان امپراطور روم نسبت مىدهند .
شهر مزبور از جهة موقع جغرافيائى خود بين دو مملكت با ثروت قديم - بين النهرين و سوريه - شهر تجارتى شده بود كه وقتى شاپور به سوريه قشون كشى مىكرد ، اذينه ( ادناتوس يونانىها ) پادشاه آن نامهاى به بقيه ذيل در صفحه بعد