سخن دربارهء پادشاهى شاپور پسر اردشير بابكان ( شاپور اول )
همين كه اردشير بابكان در گذشت ، پس از وى پسرش ، شاپور ، به پادشاهى برخاست .
اردشير در كشتن اشكانيان زيادهروى كرده تا جائى كه همهء اين خاندان را از ميان برده بود .
سبب اين كشتار هم سوگندى بود كه نياى وى ، ساسان بن اردشير بن بهمن ، ياد كرده و گفته بود كه اگر روزى از روزگار به پادشاهى رسد ، از دودمان اشك بن جزه هيچ كس را زنده نگذارد .
وفادارى بدين سوگند را بر فرزندان خود نيز واجب ساخت بنا بر اين ، نخستين كسى كه از اعقاب وى به پادشاهى رسيد اردشير بود و او - براى اين كه سوگند نياى خويش را به جاى آورده باشد - همهء زنان و مردان اشكانى را كشت جز كنيزك زيبائى كه در پايتخت خود يافت و فريفتهء دلربائى او شد .
او دختر اردوان بود كه به دست اردشير كشته شده بود .
اردشير از دودمان او پرسيد . ولى او - چون مىترسيد كه اگر راست بگويد ممكن است كشته شود - خود را خدمتگار